16 yasindaki kuzenimin yabanci bi rock grubunu ölesiye sevmesinin altinda baska sebepler yatiyor.

Sadece hayran olmak demek degil bu. Hayran oldugun kisinin bütün özelliklerini severek ondan yararlanmaktir, cikar saglamaktir... psikolojik cikar. Kendini kategorize etmektir zaman zaman, hayranlik duydugun kisiyle ayni sorunlari omuzlamaktir vs.

Kendinde bulunmayan özendigin özellikleri bir baskasinda buldugun vakit ona hayran olmaya baslarsin... sevgini kanalize ettigin kisi de sana "var" oldugunu hissettirir. Bir nevi projeksiyondur... sen onu seversin, o da özendigin özellikleri sana projekte eder... (projekte eder diye bi sey var mi Türkce'de bilmiyorum.)

Kisacasi...
Hayran oldugumuz insanlari arastirmak lazimdir. O hayran kalinan özellikler kendi icimizde aranmalidir, bir baskasinda degil...

Egomuzu tatmin ettigimiz kisi olmamalidir hayranlik duydugumuz kisi. Örnek alabilecegimiz biri olmalidir belki de... Ama kendi cizgini unutmadan, kendini tamamiyle yok saymadan... Kisiliksizlesmeden...